Dynamika Przestrzeni. Barbara Kasperczyk - Gorlak.

01.02 - 04.03

„ (…) Nieśmiertelne zdanie zaczerpnięte z Manifestu Komunistycznego Karola Marksa, zgodnie z którym, „wszystko, co stałe rozpływa się w powietrzu“ to nie tylko jedna z najczęściej współcześnie cytowanych fraz, to przede wszystkim najbardziej lapidarne podsumowanie istoty nowoczesności, a jednocześnie idealny opis rzeczywistości przedstawionej w grafikach Barbary Kasperczyk-Gorlak. To od tego zdania nie bez powodu rozpoczyna się zrealizowany w 2015 roku przez Juliana Rosefeldta film Manifesto, którego treścią są splecione ze sobą manifesty artystyczne XX wieku. Choć tematem filmu z pozoru wydaje się być sztuka, w rzeczywistości jest nią właśnie nowoczesność, ze wszystkimi swoimi marzeniami i porażkami, z wielką wizją „nowego wspaniałego świata“ i dehumanizującymi tendencjami społecznymi. Barbara Kasperczyk-Gorlak doskonale wpisuje się w ten rodzaj artystycznego komentarza do spuścizny nowoczesności i konsekwencji, jakie wywarła ona na ten typ kultury, w którym żyjemy obecnie i który określamy mianem post- lub ponowoczesnej. Zarówno w najnowszych pracach z cyklu Dynamika przestrzeni [2016-2017], jak i tych należących do starszych cykli: Scena Techno [2009-2013], Tłum [2005-2012] czy Przestrzeń w grafice [2013-2015] obserwujemy ten sam sposób przedstawiania świata. To migawka, obraz chwilowo zapisany na siatkówce flâneura, skan przypadkowego fragmentu rzeczywistości. Grafiki ze wszystkich wspomnianych cykli składają się na wielkie selfie współczesnego świata, które na co dzień nieustannie powstaje na szklanych powierzchniach ścian centrów handlowych, nowoczesnych dworców, budynków okładanych lustrzanymi taflami, pawilonów administracyjnych, centrów kongresowych i wielu innych obiektów wypełniających przestrzeń publiczną. Współczesny świat nieustannie się odbija i jednocześnie odkształca w tysiącu luster, szyb i obiektywów aparatów wbudowanych w smartfony, jednocześnie jego obraz pozostaje nieuchwytny, ulega ciągłym przekształceniom, nie sposób go ani zobaczyć, ani utrwalić. Można jednak próbować i tak właśnie postępuje Barbara Kasperczyk-Gorlak (…)”.

Fragment tekstu Marty Raczek-Karcz z katalogu towarzyszącego wystawie pt. O rozpływaniu się tego, co stałe. Kilka uwag na marginesie twórczości Barbary Kasperczyk-Gorlak

Barbara Kasperczyk - urodzona w 1976 roku w Mikołowie. Dziesięć lat swojego dzieciństwa spędziła z rodzicami w Niemczech. Po ukończeniu liceum plastycznego w Monachium dwa lata studiowała na Uniwersytecie Cieszyńskim. W 2005 roku ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Katowicach. Od III do V roku studiów jej głównymi przedmiotami były Nowe Media prowadzone przez Prof. Mariana Oslislo oraz Pracownia Druku Wklęsłego prowadzona przez Prof. Jan Szmatlocha. W 2007 roku otrzymała stypendium i wzięła udział w projekcie „Visiting Lecturer”: North Wales School of Art and Design in Wrexham – Wyższa szkoła Sztuki i Designu w Walii. Jest autorem wielu wystaw indywidualnych oraz brała udział w licznych projektach i wystawach zbiorowych w kraju i za granicą. Jest członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków oraz Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki.W latach 2012 - 2015 odbyła studia doktoranckie na wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Jej promotorem był Prof. Henryk Ożóg. W 2015 roku otrzymała stopień Doktora w dziedzinie Sztuk Plastycznych, dyscyplinie artystycznej Sztuki Piękne. Głównym zagadnieniem jej twórczości jest współczesne społeczeństwo, które symbolizują kroczące tłumy ludzi nakładające się w jej grafikach na wielu warstwach tworząc wielowymiarową przestrzeń "obrazu". W poszukiwaniu nowej możliwości przedstawienia przestrzeni posługuje się zarówno klasycznym warsztatem graficznym, jak i najnowszymi możliwościami technologicznymi obrazu i druku cyfrowego na różnych materiałach.

WERNISAŻ 01.02.2018 godz. 19:30